vrijdag, december 31, 2004

Derde overzicht van alle posts


Frank Vanhecke Posted by Hello

Een nieuwe maand, een nieuw overzicht.

De toppers:

1. Eerste versie 70-puntenplan on line

Alle pogingen van het Vlaams Blok/Belang ten spijt, kan U hier toch het 70-puntenplan raadplegen. Het gaat om de eerste (en meest racistische) versie.


2. Video: Filip Dewinter 'voor een blank Europa'

‘Ja, het Vlaams Blok kiest voor een blank Europa!’ Filip Dewinter laat weinig twijfel bestaan over het racistische gehalte van zijn partij.


3. Foto: Dillen doet de Hitlergroet

Nog voor hij zelf Fürher werd, toonde ex-voorzitter-voor-het-leven Karel Dillen wie zijn grote idool is.


4. Actualiteit: 'Blok light' oude wijn in nieuwe zakken?

Het Blok had de banden met negationist Roeland Raes zogezegd verbroken. Maar wie mag meebeslissen over de politieke toekomst van de partij?


5. Analyse: Hoe manipuleer ik de pers?

Een subliem staaltje van manipulatie als reactie op de gerechtelijke uitspraak tegen het Vlaams Blok.


6. Actualiteit: Negationisten reageren op veroordeling Blok

Wat denkt het Blok/Belang eigenlijk echt over negationisten? De negationisten zelf steken hun mening niet onder stoelen of banken...


7. Anekdotes over het Blok: De keerzijde van de antipolitiek

Is Anke Van dermeersch een ‘ladderzatte advocate’? Het Blok legt uit.


8. Foto: VJM herdenkt Franco

De vriendjes van het Vlaams Belang hebben niet alleen Filip Dewinter als idool...


9. Foto: De nazi-kerstboom van Voorpost

Ook bij Voorpost vieren ze de feesten. Op passende wijze uiteraard: met nazi-tekens!


4. De Grondwet van het Blok

De Grondbeginselen van het Blok on line

7. Opinie


donderdag, december 30, 2004

Opinie: Vermeersch over de uitspraken van Van Krunkelsven


Etienne Vermeersch

Enkele dagen geleden stelde Patrik Vankrunkelsven voor om het cordon sanitaire te doorbreken. Etienne Vermeersch reageert vandaag in De Morgen.

Voor een ethisch cordon sanitaire

Patrik Vankrunkelsven is een verstandig, integer en sociaal voelend man. Zijn pleidooi om de deur op een kier te zetten voor het Blok is dan ook een gebeurtenis, zij het een heel pijnlijke. Wij die dachten dat het cordon sanitaire helemaal niets met tactische overwegingen te maken had, maar alles met ethiek, zijn nu een illusie armer: als dit met het groene hout gebeurt, wat dan met het dorre?

Vankrunkelsvens doelstelling lijkt respectabel: we moeten beletten dat het Blok (enig ‘Vlaams belang’ kan ik daar niet in zien) ergens in Vlaanderen aan een volstrekte meerderheid komt. De analyse is al iets bedenkelijker: het ‘cordon sanitaire’ zou tot deze rampzalige toestand bijdragen.

Maar als die uitkomst rampzalig zou zijn, dan toch omdat het Blok een intrinsiek immorele partij is?

Patrik Vankrunkelsven ziet zich dus voor een dilemma geplaatst: ofwel een coalitie met een immorele partij, ofwel het risico dat ze ergens een volstrekte meerderheid halen.

Ik dacht dat het samenwerken in een coalitie veronderstelt dat men, om enkele maatschappelijke problemen op te lossen, tijdelijk een hechte ploeg vormt en een solidariteit ontwikkelt. Misschien stelt hij zich dat anders voor, maar dat sociaal voelende mensen echt kunnen samenwerken met leden van een partij die haar groei tot op heden te danken heeft aan het aanwakkeren en uitbuiten van xenofobie en haatgevoelens, is voor mij onvoorstelbaar; tenzij men bereid is er zijn diepste waarden voor prijs te geven. Als er dus te kiezen valt in dit dilemma: laat ze dan de meerderheid halen: dan blijft er tenminste nog een minderheid over die ethische integriteit boven alles stelt. Er zullen dan allerlei negatieve dingen gebeuren, maar iedereen zal ook duidelijk zien wie ervoor verantwoordelijk is.

Maar we staan niet voor zo’n dilemma; het cordon ligt niet aan de basis van de vooruitgang van het Blok. Beseft men nog niet dat het migrantenstemrecht daar een belangrijke impuls voor was, geaccentueerd door de lamentabele wijze waarop de VLD die nederlaag verwerkte? Daar komt bij dat sinds enkele jaren bij traditionele liberale kiezers een onbehagen heerst over de ‘te linkse’ sociaal-economische koers van de VLD (onder meer inzake fiscaliteit). Mensen van andere partijen zetten de stap naar het Blok als uiting van diverse ge voelens van protest, bijvoorbeeld te gen de hoge verkeersboetes.

Dat alles hecht zich vast op twee latente, ruim verspreide grondstemmingen.

Er is de diffuse tendens tot xenofobie, gestimuleerd door berichten of geruchten over overlast of criminaliteit door allochtonen en een onbestemde angst voor de islam, mede aangewakkerd door het internationale terrorisme. Een tweede grondstemming is de indruk die bij veel mensen heerst dat politici met hun mening geen rekening houden: zonder voldoende informatie en overreding gaat men radicaal in te gen wat de mensen verkiezen. Je mag erop rekenen dat het Blok straks alle registers zal opentrekken inzake de Turkse toetreding tot Europa: nog een beslissing waarbij de mensen de indruk hebben dat die in hun strot geduwd wordt.

We kunnen hier niet alle punten uitdiepen, maar ook zij die het Blok salonfähig hebben gemaakt door het als gelijkwaardige partner op te nemen in het infotainment van de media (ook na de veroordeling door het hof van beroep) dragen een zware verantwoordelijkheid.

Vergeleken met die basisfactoren speelt het cordon slechts een minieme rol. Of, nauwkeuriger uitgedrukt, zonder deze echte bronnen van onbehagen zouden de mensen zich aan dat cordon niet storen; nu accentueert het bij sommigen de indruk dat men naar hen niet wil luisteren. Dit probleem los je niet op via de omweg van een partij: je moet de Blok-stemmers zelf aanspreken, duidelijk maken dat je luistert en ze overreden alvorens maatregelen op te dringen.

Kortom, het cordon is geen tactiek maar een ethische stellingname: je verkoopt je ziel niet aan predikers van de haat. Je werkt niet samen met neonazi’s die hun zwarte ideologie nooit hebben afgezworen; alleen hebben ze de joden vervangen door de allochtonen. Tijdens het spektakel dat de zogenaamd nieuwe partij moest voorstellen hadden ze de kans om alle banden met Voorpost (een groep van zuivere neonazi’s en negationisten) te verbreken: ik had dat publiekelijk aan Annemans voorgesteld. Maar zowel hijzelf als Frank Vanhecke wonden er geen doekjes om: daar kan geen sprake van zijn: de vereerders van Cyriel Verschaeve, Staf De Clercq en Ward Hermans blijven tot de kerngroep van het Blok behoren: ‘Meine Ehre heisst Treue’ nietwaar? (Voor de jongeren: dat was de leuze van de SS, de beulen van de uitroeiingskampen; het was opnieuw de leuze, veertig jaar later, van de huidige kopstukken van het Blok).

Uitentreuren houdt men mij voor dat ik oude koeien uit de gracht haal; maar als dit alles verleden tijd is, waarom is het dan zo moeilijk schoon schip te maken? Zolang deze partij niet uitdrukkelijk van haar nog recente verleden van vreemdelingenhaat afstand neemt en zolang men de nu nog uitgesproken neonazi’s er niet uit smijt, kan een eerbaar mens daarmee geen coalitie aangaan.

Patrik, kom terug!

dinsdag, december 28, 2004

Actualiteit: Overlijden Hugo Gijsels


Eén van de boeken van Hugo Gijsels over het Blok


Gisteren is onderzoeksjournalist Hugo Gijsels overleden. Hij was auteur van een aantal sterke boeken over extreem-rechts en het Vlaams Blok. Hieronder kan U een stuk lezen uit De Morgen dat Walter Pauli schreef naar aanleiding van deze droeve gebeurtenis.

De man die Vlaanderen voor het Blok waarschuwde

Hugo Gijsels rolde de journalistiek in. Niet om mooi te schrijven, maar om iets te zeggen. Zijn boodschap was, jaren voor anderen dat overnamen: (extreem-)rechts bedreigt de samenleving

Het was een klap, dat allereerste bericht dat je maandagochtend op de redactie vernam: Hugo Gijsels is overleden. Een fatale hartaanval, in de nacht van zondag op maandag, in het bekende Waalse boekendorp Redu, waar hij nu al een paar jaar verbleef en een antiquariaat openhield: Artikel 31. De naam verwees naar een niet-bestaand artikel in het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens over racisme.

Ooit was Hugo Gijsels de schrik van Vlaanderen, de meest beruchte freelancer van het land. Je las Humo niet alleen om Guy Mortier of om de legendarische rockjournalist Marc Mijlemans, maar net zo veel om de onthullende artikels van Hugo Gijsels.

Zo waren de jaren tachtig, een tijd die in Italië 'de jaren van lood' heette. De Muur stond nog pal, de Koude Oorlog brandde overal, en links en rechts vocht men op het scherp van de snee. Ook België was in kampen verdeeld. Er was links, en, vooral, er was rechts. Dat wisten wij niet echt, tot Hugo Gijsels rechts beschreef, in kaart bracht, en ontleedde. Toen pas hadden wij, zelfs in Limburg, door dat Paul Vanden Boeynants meer was dan een pijprokende Brusselse schelm. Hugo Gijsels, in zijn meeslepende, cynische stijl, berichtte over de rechtse Cepic, zijn zwart geld, zijn via-via liaison met het Front de la Jeunesse.

Als ooit het succesverhaal van Humo wordt beschreven, verdient Gijsels zijn plaats. Hij bracht Humo misschien niet in links vaarwater, maar hij stond wel voor de duidelijke anti-extreem-rechtse koers van dat blad. Humo was nooit expliciet links, maar Humo heeft zich altijd consequent opgesteld als een blad dat niets met Karel Dillen te maken had. Guy Mortier voelde dat intuïtief aan, Hugo Gijsels vulde dat concreet in. Hij waarschuwde al voor het Vlaams Blok toen heel Vlaanderen nog indutte, en zogezegd goedmenenden dat Blok als een randfenomeen zagen.

Gijsels bekampte het Vlaams Blok. Niet alleen als journalist, ook als mens. Bij hem waren engagement en journalistiek nauw verweven, een idealistische reflex die dateerde uit zijn jonge jaren. Hij hoorde bij de eerste lichting gewetensbezwaarden van Oxfam Wereldwinkels. Daar schreef hij geëngageerde boekjes over derdewereldthema's. Zo rolde hij de journalistiek in, vanaf 1970. Niet om mooi te schrijven, maar om iets te zeggen. Zijn boodschap was, jaren voor anderen dat overnamen: (extreem-)rechts bedreigt de samenleving. Dat legde hij uit in zijn artikels, vooral in Humo, ook in Knack, dat werkte hij uit in talloze boeken. Gijsels was het predikaat 'onderzoeksjournalist' waard. En voor iemand begint te zeuren: já, Hugo Gijsels heeft fouten gemaakt. Heel vaak feitelijke fouten, en soms trok hij een te snelle conclusie. Dat is hem zwaar aangerekend, ook in processen. Het meest memorabel is het proces aangaande 'Notaris X' (een zaak met verwijten van kindermishandeling, extreem-rechtse ideeën en ons kent ons met de magistratuur).

Door het hof van beroep veroordeeld, velde Straatsburg een historisch vonnis waarin Gijsels werd vrijgesproken. Tegen Vanden Boeynants moest Gijsels echter de duimen leggen. Het werd een zaak die hem miljoenen franken kostte (wegens de verplichte publicatie van het arrest van het hof van beroep in een aantal bladen), en die Gijsels tot een veredelde bedeltocht noopte, wat hem tekende. Hij kreeg ook tegenkanting van voorzichtiger collega's. Toen Francis Van den Eynde, na een radio-interview met Gijsels in 1992, een recht van antwoord afdwong van de BRTN, verbood hoofdredacteur Roger Adams zijn journalisten nog met Gijsels te praten. Dirk Voorhoof, de Gentse hoogleraar mediarecht, was daar niet over te spreken. Hugo Gijsels kreeg ook kritiek van latere generaties. Marc Spruyt, zijn opvolger als anti-Vlaams Blok-auteur, beging in zijn eerste boek een vadermoord op Gijsels, voor zelf te publiceren.

Maar dat vermindert zijn belang niet. Hugo Gijsels waarschuwde al voor racisme in het algemeen en het Vlaams Blok in het bijzonder toen iedereen nog zweeg. Hij stond aan de wieg van het antiracistische collectief Halt. In een boek van Halt onthulde Gijsels het Hitlerjugend-verleden van André Leysen (De VlaamSSche kronijken, 1987). Hij schreef, samen met Jos Vander Velpen, het eerste goede, omvattende en, kritische boek over het Vlaams Blok, Het verdriet van Vlaanderen. "We deden dat, tot onze grote verbazing, bij gebrek aan serieus wetenschappelijk werk", zei Hugo Gijsels toen. Kort na Zwarte Zondag in 1991 publiceerde hij zijn bekendste werk, Het Vlaams Blok. Le Monde Diplomatique schreef toen: "Een nuttig onderzoek, goed gedocumenteerd, en zonder beleefdheden."

Toen had hij trouwens, samen met Jos Geysels, het idee van het cordon sanitaire uitgewerkt. Het tekent het politiek engagement van een onderzoeksjournalistiek. Hugo Gijsels was geen letterknecht voor een bepaalde partij, maar iedereen wist wel waar hij tegen was.

Niet dat Gijsels een probleem had met 'Vlaanderen'. Bezuiden de taalgrens had hij zo mogelijk nog meer vijanden, en hij schreef er minstens zo veel boeken over (De bende en co, 1990, Het leugenpaleis VDB, 1990, Netwerk Gladio, 1991). Als Hugo Gijsels één probleem had, dan was dat met rechts.

Vanaf de jaren negentig, en vooral na de BRTN-ban, neemt zijn journalistieke activiteit af. Hij wordt adviseur voor het Centrum voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding. Men herinnert hem zich daar als hij, de gangen op en neer wandelend, tekst en uitleg geeft aan Johan Leman. Op lezingen over extreem-rechts is hij een schitterend causeur. Uiteindelijk trekt hij zich terug in het boekendorpje Redu, om daar 'het goede, kritische' boek, een genre uit zijn tijd, tweedehands te verspreiden. Uit liefde, zeggen zijn vrienden, voor de boeken en het soort kritische journalistiek die hemzelf zo na aan het hart lagen.

Hugo Gijsels (° 1950) laat een echtgenote, een dochter een een kleindochter na. Hij wordt vrijdag om veertien uur gecremeerd in Vilvoorde. Zijn boeken zijn tweehands nog overal te koop. Ze blijven het lezen waard.


donderdag, december 23, 2004

Foto: De nazi-kerstboom van Voorpost


De kerstboom van Voorpost

Bij Voorpost -een organisatie die talloze banden heeft met het Vlaams Belang- vieren ze Kerstmis niet. Zij hebben het 'Joelfeest'. Op zich al vrij speciaal, maar onze Voorposters zouden geen Voorposters zijn als ze hier al zouden stoppen. Neen, bij Voorpost zijn ze radicaal, en ze zijn niet bang om dat te tonen. Door een kerstboom (of Joelboom, het is maar hoe U het bekijkt) te versieren met nazi-symbolen bijvoorbeeld.


Wie goed naar de afbeelding kijkt die de Voorposters op het net hebben gezet, ziet duidelijk een aantal symbolen in de kerstboom. Eén van die symbolen is een wolfsangel (linksboven en rechtsonder), een oud-Germaans symbool. Niet zomaar een symbool uiteraard, maar een nazi-symbool. De wolfsangel werd ondermeer gebruikt door de NSB. Die organisatie was door Hitler tijdens de Tweede Wereldoorlog als enige Nederlandse 'nationaal-socialistische beweging' erkend. Hieronder ziet U het logo van de partij.


De leider van de NSB, Anton Mussert, was hevig voorstander van een 'Groot-Nederland', het samengaan van Vlaanderen en Nederland in één staat. En wat is toevallig hét belangrijkste programmapunt van Voorpost? Inderdaad: een Groot-Nederland.

Maar oordelen we niet te snel? Misschien zit er achter het nazi-teken een diepere betekenis die verbonden is met het Joelfeest? Een zoektocht op het internet leert ons het volgende:

The Wolfsangel is an ancient runic symbol that was believed to be able to ward off wolves.

Was dit de betekenis van het teken in de boom van Voorpost, of was het een nazi-teken? Voorpost zelf zal ongetwijfeld het eerste beweren. Actieleider Luc Vermeulen van Voorpost kan in dat geval zeker terecht bij zijn vrienden van het Vlaams Belang voor een lesje in ongeloofwaardige communicatie.

woensdag, december 22, 2004

Actualiteit: Geen probleem met vrije meningsuiting in België


Het logo van Freedom House


De persvrijheid en de vrije meningsuiting zijn in ons land bedreigd. Dat wil het Vlaams Belang ons toch doen geloven. Internationaal onderzoek bewees eerder echter al dat minstens de persvrijheid in België niet bedreigd is. Een ander onderzoek geeft nu ook aan dat er met de democratie en de vrije meningsuiting geen probleem is in ons land.

Elk jaar geeft het Amerikaanse Freedom House een overzicht van hoe het staat met de democratie in de wereld. Elk land krijgt van de organisatie een score. Voor het tweede jaar op rij zit België bij de landen die het best scoren op burgerlijke vrijheden en politieke rechten. In mensentaal betekent dat dat Freedom House zegt dat er geen probleem is met de vrije meningsuiting in ons land.

Ook de bespreking van de situatie in ons land haalt nergens grote problemen aan.

dinsdag, december 21, 2004

Opinie: Vlaams Behang in Europa


Het Europees parlement

Dat het Vlaams Belang niet veel uitspookt in het Europees Parlement, werd begin dit jaar al pijnlijk duidelijk door een (door het Blok overigens zwaar gecontesteerde) studie van professor De Vos. Vandaag in Humo staat een ooggetuigenverslag van de prestaties van het Vlaams Belang in Europa.

Dinsdag 14 december, 12 uur, Straatsburg. Het Europees Parlement gaat over tot de uitreiking van de Sacharow-prijs. Die wordt toegekend aan Europeanen die zich inzetten voor de vrije meningsuiting. Dit jaar gaat de prijs naar de Journalistenvereniging uit Wit-Rusland, die zich met gevaar voor eigen vrijheid inzet voor vrijheid van pers en meningsuiting in hun land. Een tweetal mensen van wie de echtgenoot in de gevangenis zit wegens te vrij geuite meningen maakt deel uit van de delegatie die de prijs in ontvangst neemt.

Het halfrond zit goed vol, met ook alle Vlaamse Europarlementsleden mee rechtop voor een staande ovatie voor de prijswinnaars. Uitzondering: de leden van het Vlaams Belang en zowat hun hele Europese fractie. Raar, want is dat niet die partij die zich in eigen land zo in haar vrije meningsuiting bedreigd voelt? Waarom komen zij deze Wit-Russische vertegenwoordigers van de vrije meningsuiting dan niet toejuichen?

Na de prijsuitreiking begint een stemronde over een 22-tal punten. Een urgentieprocedure om Kroatië kandidaat-lidstaat te laten worden is zeker niet onbelangrijk. Parlementslid 702, Frank Vanhecke, verschijnt, gaat zitten, begint druk sms'jes in te tikken, neemt aan geen enkele stemming deel. Zou de man dan echt over niets van dit alles een mening hebben, voor of tegen zijn, zich willen onthouden?

Voor onze groep bezoekers was het alvast duidelijk: het Vlaams Belang degradeerde zich, door nergens een mening over te hebben, alvast zelf tot het Vlaams Behang in het Europees Parlement. Zijn dit de politici die men 'de kans zou moeten geven om eens aan het beleid deel te nemen'?

vrijdag, december 17, 2004

Actualiteit: Al is de leugen nog zo snel...


Aankondiging van een actie van het 'Comité neen tegen Turkije' met twee Belangers op de affiche.

Het was paniek gisteren bij het Vlaams Belang. In de media werd bekendgemaakt dat het Vlaams Belang mee achter de betoging zat tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Op zich niet verwerpelijk uiteraard, maar op de ledenlijst van de organisatie staat minstens één organisatie die openlijk fascistisch is (zie artikel gisteren).

En kijk, ineens heeft het Vlaams Belang niets meer met de organisatie achter de betoging (Comité neen aan Turkije) te maken. Op de website van de partij luidt het dat er...

'afgezien van het feit dat ook het Vlaams Belang tegenstander is van de Turkse toetreding – weinig of geen raakvlakken (zijn) tussen het comité en het Vlaams Belang'

Helaas, er bestaat ook nog zoiets als de feiten. Hieronder sommen we enkele raakvlakken op tussen het Comité en de partij:

-De Vlaams Belang Jongeren zitten mee in de organisatie van het Comité.
-De site van het Comité is geregistreerd door Hans Verreyt, voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren. Bij de verkiezingen kwam hij op voor de Antwerpse lijst van het Vlaams Blok. Hij heeft ook de site van VNJ, NSV en VBJ op zijn naam geregistreerd.
-Op de website van het Vlaams Belang staat nog steeds de aankondiging voor de betoging. Ook lokale afdelingen deden rustig mee, net als het VB-magazine.
-Ook Filip Dewinter maakt reclame voor de betoging. Op het ledencongres van het Vlaams Belang riep hij de zaal toe:

'Mag ik een ware oproep doen om donderdag hier in Antwerpen deel te nemen aan de betoging tegen de toetreding van Turkije?'

-Dewinter was eveneens één van de sprekers op de strijdmeeting van het Comité in Antwerpen.
-Op die meetings van het Comité komen -naast Dewinter- nog tal van andere VB'ers spreken. Op deze foto ziet U VB-Europarlementslid Philip Claeys en VB-kamerlid Bert Schoofs.
-Ook Koen Dillen (zoon van) mocht komen spreken. Hier ziet U hem naast Voorpost-actieleider Luc Vermeulen en Björn Roose, die dan weer ex-arrondissementeel voorzitter van de Vlaams Blok Jongeren en medewerker op het secretariaat van de Vereniging van Vlaams-Belangmandatarissen is. Jörgen Noens -ook actief binnen de organisatie- heeft ongeveer hetzelfde CV.
-Eerder was Filip De Man, die we hier aan het werk zien bij Voorpost, zijn collega's al voorgegaan.
-Ook Tom Vandendriessche, hoofd van VBJ Brugge, mocht reeds zijn zegje doen.
-Alain Quataert, actief binnen de wat schimmige organisatie ‘Nationalisten tegen Globalisering’ en hoofd van het arrondissementeel secretariaat van het Blok in Brugge, kreeg binnen het Comité de verantwoordelijkheid voor de persvoorlichting in Vlaanderen.
-Op de website van het Comité staat een interview van het Comité met VB-senator Frank Creyelman. Hierin stelt hij trouwens totaal onterecht dat de gemiddelde levensverwachting in Turkije 50 jaar is. In werkelijkheid is dat 72 jaar.
-Laatste in de lange rij: Jan De Beule, gemeenteraadslid voor het Vlaams Belang in Hamme en de man achter ‘Jongeren Aktief’.

Zo, nu bent U op de hoogte van de VB-definitie van 'weinig of geen raakvlakken'.

donderdag, december 16, 2004

Foto: VJM herdenkt Franco


VJM herdenkt de Spaanse dictator Franco op passende wijze


De Morgen pakt vandaag onder de kop 'Vlaams Belang samen met neo-nazi’s tegen Turkse toetreding' uit met een artikel over het Comité Neen aan Turkije. Dat comité organiseert vandaag een betoging om de toetreding van Turkije tot de Europese Unie tegen te houden.

Blokwatch, dat de informatie voor het artikel aanleverde, nam de vereniging onder het vergootglas. Al snel werd duidelijk dat het Vlaams Belang de drijvende kracht is achter het comité. Die analyse werd trouwens ook al door deze weblog gemaakt.

Het artikel toont echter ook aan hoe in het comité talloze neonazistisch en fascistische organisaties actief zijn. Meest treffende voorbeeld: de Vlaamse Jeugd Mechelen (VJM). Op hun eigen site tonen ze fier hoe ze in Spanje generaal Franco, de vroegere dictator en bondgenoot van Hitler, herdenken. Geen betere manier om dat te doen dan het strekken van de rechterarm uiteraard!

Met dit gespuis zal het Vlaams Belang vandaag betogen. Daarvan maken ze trouwens geen geheim. Op hun site staat voorlopig nog reclame voor de betoging.

woensdag, december 15, 2004

Anekdotes over het Belang: Een café in Waasmunster


Bert Eriksson, hier op een bijeenkomst van Blood and Honour

Knack brengt deze week een interessante reportage over de herbegraving van Anton Mussert, de Nederlandse leider van de Nationaal-socialistische beweging. Die organisatie was als enige in Nederland door Hitler erkend als 'nationaal-socialistische beweging'.

De herbegraving werd georganiseerd door Bert Eriksson, die vroeger aan het hoofd stond van de ondertussen verboden privé-militie VMO. Een journalist van Knack kwam het verhaal op het spoor en slaagde er zelfs in Bert Eriksson (zie foto) te ontmoeten.

De plaats van afspraak was 'De Uylenhoeve' in Waasmunster. Dit café wordt uitgebaat door Vlaams Belang-gemeenteraadslid Frieda Foubert. De eerste poging om Eriksson te ontmoeten zal echter mislukken. In hetzelfde café gaat op die dag nog een herdenking door van de dood van Rudolf Hess, de rechterhand van Adolf Hitler. Pottenkijkers zijn dus niet gewenst. Bovendien wil Eriksson eerst zeker zijn dat de feiten omtrent de herbegraving verjaard zijn. Later zal de ontmoeting wel doorgaan.

Ondertussen is er bij de top van het Vlaams Blok grote ongerustheid. Het verhaal raakt bekend en Foubert wordt snel uit de partij gezet. Niet voor lang echter! De achterban van Foubert protesteert en na een gesprek met Van Hecke en Francis Van den Eynde mag Foubert rustig op post blijven. Enkele maanden later wordt het Vlaams Blok veroordeeld voor racisme. Onterecht uiteraard, maar dat wist U ongetwijfeld al.

Uit het Vlaams Blok/Belang gezwierd worden, is blijkbaar niet eenvoudig. Eerder werd ook al negationist Roeland Raes rustig opgevist via een achterpoortje. Enkel Geert Van Cleemput slaagde erin door de Blok-leiding permanent buiten gezet te worden. Hij had iets te veel gebruik gemaakt van zijn recht op vrije meningsuiting.

UPDATE: Hier kan U een reportage over de herbegraving bekijken.

zaterdag, december 11, 2004

Actualiteit: Help Morel en Verstrepen!


De overstap is achter de rug. Nu nog een reden vinden.


Het 70-puntenplan? 'Dat was maar om te lachen!' Een 'blank Europa'? 'Dat was maar een citaat!' Alle vrouwen met een hoofddoek het land uit? 'Dat was maar een boutade!' Maar wat is er dan wel nog een voorstel van het Belang? Blijkbaar hebben ook insiders het moeilijk om dat te ontdekken.

De ex-'onafhankelijken' Morel en Verstrepen hebben een lidkaart van het Vlaams Belang gekocht. Zoals dat gaat in de politiek, moeten dat soort zaken gemotiveerd worden. Dat is deze keer niet anders.

Politiek is er -afhankelijk van Uw voorkeur- voor 'de mensen', 'de burgers' of 'het volk'. Helaas, in de motivatie van hun overstap slagen Verstrepen en Morel er niet in ook maar één reden te geven waarom het Vlaams Belang goed is voor die groepen. Neen, het enige wat we lezen is 'politique politicienne' zoals 'tegen de linkse dictatuur' en 'stop het cordon sanitair'. Niet moeilijk trouwens dat er niet gerefereerd wordt aan een programma. Officieel heeft het Vlaams Belang pas morgen een programma!

Help dus Morel en Verstrepen! Zij zijn dringend op zoek naar een verantwoording voor het racistische pluche onder hun achterwerk. Geef hen een échte reden om de stap richting Vlaams Blang te wagen. Uw hulp is ongetwijfeld welkom op deze adressen:

jurgen.verstrepen@vlaamsparlement.be
marie-rose.morel@vlaamsparlement.be

woensdag, december 08, 2004

Internetquiz over het Vlaams Belang

De boog moet niet altijd gespannen staan. Hieronder kan U een alternatieve internetquiz over het Vlaams Belang oplossen. Wie een quiz zoekt over de niet-virtuele uitspattingen van de extreem-rechtse partij kan hier of hier terecht.

1. Op 7 december 2004 bezochten we de weblog van Vlaams Blanger Jurgen Verstrepen. Hoeveel (links naar) afbeeldingen met (half-)blote vrouwen telden we op de eertse pagina?

A. 4
B. 7
C. 8

2. Een andere 'vernieuwende kracht' binnen het Vlaams Belang -Marie-Rose Morel- stelde in haar internet-dagboek voor in een Antwerpse wijk een bordje te plaatsen. Wat moest dat bordje verbieden?

A. Spuwen
B. Stelen
C. Overdreven tongzoenen

3. Extreem-rechtse organisaties als Voorpost, NJSV, NSV ... staan volgens het Vlaams Belang volledig onafhankelijk van de partij. Toch werden de websites van VNJ, NSV, VBJ en het comité 'neen tegen Turkije' door één en dezelfde persoon geregistreerd. Wie?

A. VB-voorzitter Frank Van Hecke
B. VBJ-voorzitter Hans Verreyt
C. Voorpost-actielieder Luc Vermeulen

4. Welke Belanger was ongekend creatief door zich voor een verkiezingscampagne op het internet te vergelijken met niemand minder dan James Bond?

A. Erland Pison
B. Hans Verreyt
C. Jörgen Noens

5. Welk woord stond er tussen de meta-tags -termen die de inhoud beschrijven- van de site van het Vlaams Belang?

A. fundamentalisme
B. fascisme
C. racisme

6. Het Vlaams Belang is geen fan van België. Ook in de domeinnamen uit zich dat. Slechts weinig VB-sites hebben een .be-extensie. Welke extensie hebben de meeste sites van het Vlaams Belang dan wel?

A. .org
B. .com
C. .net

7. Op het internet heerst er een strijd om domeinnamen die aan het Vlaams Belang refereren. Naar welke site verwijst www.fdw.be (de initialen van Filip Dewinter) door?

A. The Piano
B. Blokwatch
C. Blokbuster

8. Ook parodienamen op 'Vlaams Belang' zijn gegeerd op het internet. Wie slaagde erin vlaamsbehang.be te bemachtigen?

A. Het Vlaams Belang zelf
B. Blokwatch
C. thePiano

9. Negationisten zitten blijkbaar ook op het internet. Ook zij hadden een virtuele reactie klaar op de veroordeling van het Vlaams Blok wegens racisme. Wat gebeurt er volgens de reactie met Vlaanderen als extreem-rechts aan de macht komt?

A. Vlaanderen zal de negationismewet intrekken
B. Vlaanderen zal de uitlevering van negationist Siegfried Verbeke aan Duitsland ongedaan maken
C. Vlaanderen zal openlijk revisionistisch worden

10. Op 7 december 2004 bezochten we de site van het Vlaams Belang. In de rubriek 'actueel' werd gekeken naar de laatste 10 berichten. Hoeveel van die berichten bevatten een voorstel om het beleid te wijzigen?

A. 0
B. 1
C. 2

De juiste antwoorden:
1B. Het gaat om 2 afbeeldingen met ontblote bosten, 2 afbeeldingen met half ontblote achterwerken, 1 afbeelding met half ontblote borsten, 1 link naar een site met 'Artistic and Erotic Photography' en 1 link naar een site met dameslingerie.
2A. U vindt het artikel 'verboden te spuwen' door op de site van Morel naar het dagboek van 15 oktober te gaan.
3B. Nakijken kan via deze links (1, 2, 3, 4)
4A. Hier ziet U de flitsende afbeelding
5C. Hier kan U het artikel lezen. Ondertussen is de term weer verwijderd
6A.
7B.
8A. Het gaat om Steven Creyelman, perswoordvoerder van de partij.
9C. Hier kan U het artikel lezen.
10B. Het ging om de zin: 'Nog een argument om een punt te zetten achter het paars-groene gedoogbeleid.'

dinsdag, december 07, 2004

Actualiteit: Nieuwe rangschikking der volkeren


Moslims stijgen in de ranglijst van het Vlaams Belang


Heeft de veroordeling voor racisme bij het Vlaams Belang toch iets veranderd? Ondanks de uitspraak van Dewinter over hoofddoeken, kunnen moslims vandaag blijkbaar op iets meer respect rekenen. Dat valt toch af te leiden uit dit bericht op de site van de partij.


De Moslimexecutieve, het orgaan dat de moslims in ons land moet vertegenwoordigen, zal binnenkort twee kamers krijgen: een Nederlands- en een Franstalige. Het feit dat dit een gevolg is van meningsverschillen tussen beide taalgroepen, leidt het Vlaams Belang tot de volgende bedenking:

Zelfs de moslims in Vlaanderen hebben intussen begrepen dat er met de Franstaligen geen land te bezeilen valt.

U leest het goed: moslims worden hoger ingeschat als Franstaligen! Voor de volledigheid geeft het Vlaams Belang daarna de rest van de rangschikking:

Bij vele unitaristen en monarchisten daarentegen is dat heilzame besef nog altijd niet doorgedrongen.

Voor alle duidelijkheid vindt U dus hier de nieuwe VB-rangschikking der volkeren. Hoe hoger U in de ranglijst eindigt, hoe minder U -volgens de partij zelf- hoeft te vrezen van het Vlaams Belang:

1. Echte Vlamingen
2. Moslims
3 en 4. Unitaristen en monarchisten
5. Franstaligen

zaterdag, december 04, 2004

Vlaams Behang


Vlaams Behang

Waar U zich ook bevindt in het Vlaamse land, veilig van de propaganda die het Vlaams Belang nu gaat afschieten, zal U nooit zijn.

Om een tegengewicht te bieden aan de barbiepop-smile van Anke Van dermeersch, lanceert www.vlaamsbehang.net/ een alternatieve campagne. Op de site leest U:

Sinds kort verschijnt er nieuw behang langs Vlaamse wegen en in Vlaamse brievenbussen. Als dat behang niet naar uw smaak is, kan u hieronder ander Vlaams behangpapier vinden. U kan het behang afdrukken en ophangen aan een raam of posten in brievenbussen in uw buurt.


Moest U zich afvragen wat er te vinden is op www.vlaamsbehang.be: helaas niets. De naam is sinds 23 oktober (lang voor de partijraad zich moest uitspreken over de nieuwe naam voor het Vlaams Blok) geregistreerd door Steven Creyelman, webspecialist van de extreem-rechtse partij. Vlaamsbelang.org linkt dan weer door naar de Blokwatch-site.
Ook op deze site kan U terecht voor behangpapier.

woensdag, december 01, 2004

Opinie: Eigen kroontje eerst


De uitspraken van Filip vallen niet in goede aarde

Sommige kansen doen zich maar één keer in een mensenleven voor. Ook voor het Vlaams Belang geldt die regel. Nooit nog zal het Belang zo makkelijk kunnen scoren als vandaag. De krantencommentaren waren dan ook niet mals voor de prins.

In een interview met het weekblad Story verkondigde prins Filip het volgende:

'Sommige mensen en partijen, zoals het Vlaams Belang, zijn tegen België en willen ons land kapotmaken. Ik kan u verzekeren dat ze dan met mij te maken krijgen. En vergis u niet: als het moet ben ik een taaie.'

Een politieke uitspraak dus. Een prins -en zeker een kroonsprins- moet zich normaal nochtans onthouden van politieke uitspraken. Opmerkelijk is ook dat Filip eigenlijk geen uitspraak doet over het Vlaams Belang, maar over het Vlaams nationalisme in zijn geheel. Ook een democratische, niet-racistische partij als de N-VA komt hiermee in het vizier!

De krantencommentaren dan. Yves Desmet (niet direct de grootste supporter van het Vlaams Belang) haalt in De Morgen het scherpst uit naar de kroonprins. Onder de veelzeggende titel 'Hij kan het niet' schrijft Desmet:

Philip Dewinter en Frank Vanhecke liggen nu al te beven in hun bedje. Denkt de prins. We moeten het hof deemoedig melden dat eerder het tegendeel het geval is. Eerder was er al dat fenomenale koldercadeau - het hilarische gebod aan VB'ster Morel om een schutskring van 50 meter in stand te houden - dat haar in staat stelde om te midden van het establishment toch anti-establishment te zijn. En nu is het hek helemaal van de dam.

De prins is niet eens tegen het Belang omdat ze racistisch zouden zijn, haat en onverdraagzaamheid prediken, eigen volk eerst verkiezen boven universele mensenrechten, nee, hij is er alleen tegen omdat ze tegen België zijn. Zou iemand in de lessen politiek de kroonprins ooit verteld hebben dat inmiddels alle Vlaamse partijen resoluties hebben ingediend voor een verdere regionalisering van zijn land? (...)

Het Belang zal deze open doelkans ongetwijfeld gretig aangrijpen: 'hof negeert een miljoen Vlamingen', 'Filip en Elio: één front', de kreten zijn vlug gemaakt. Twee cadeaus van formaat aan het VB tijdens één reisje: met zulke medestanders hebben de politieke tegenstanders van de partij geen vijanden meer nodig.

Ook Mark Deweerdt (De Tijd) verzet zich tegen de uitspraken van Filip.

Na zijn ondoordachte 'oorlogsverklaring' aan het Vlaams Belang zal weer getwijfeld worden of de kroonprins klaar is om de zevende koning der Belgen te worden. (...)

De Belgische monarchie, die altijd al meer Frans- dan Nederlandstalig was, kan maar overleven indien ze ook in Vlaanderen over een politiek en maatschappelijk draagvlak blijft beschikken. Onbesuisde uitvallen op een Vlaamse politieke partij verstevigen dat draagvlak niet, integendeel. Van de Belgische monarchie wordt gezegd dat zij een stuk van het cement is dat dit land nog samenhoudt. Dat heeft het paleis vooral te danken aan het feit dat het zich boven de politieke tegenstellingen in dit land plaatst, en zeker geen partij kiest. Door nu stelling te kiezen tegen het Vlaams Belang, zelfs al is het de partij van 'België Barst', dreigt kroonprins Filip zelf dit koninklijk cement te doen verbrokkelen en het omgekeerde te bewerkstelligen van wat hij wil: België bijeenhouden.

Bij de Gazet van Antwerpen is eenzelfde geluid te horen. 'De opvolger van koning Albert II is de poten van zijn eigen stoel, pardon troon, aan het afzagen' luidt het. Tussen de regels door haalt de krant wel uit naar het Vlaams Belang, dat de prins het zwijgen wil opleggen en tegelijk kamioen van de vrije meningsuiting wil zijn: 'Als persoon heeft hij recht op een eigen mening'.

Enkel dat andere Belang (het Belang van Limburg) toont enig begrip voor de houding van Filip:

Maar aan de andere kant, waarom zou de prins moeten zwijgen? Waarom zou hij niet mogen zeggen wat misschien wel heel veel Belgen denken? Waarom willen wij een onzijdige prins en vinden we het daarna toch zo jammer dat we een onzijdige prins hebben? Indien we een echte prins en later een echte koning willen, dan zullen we moeten leren aanvaarden dat die een mening heeft. Niet alleen achter de schermen, zoals nu het geval is. Maar ook in het openbaar. Dat is zelfs eerlijker. Dan kunnen we ook gemakkelijker zeggen dat we het eens of niet eens zijn.