Anekdotes over het Blok: Discussie in de partijraad

Deze week brengen we een anekdote uit 'De verboden vleespotten', een studie naar de partijorganisatie van het Vlaams Blok door Jo Buelens en professor Kris Deschouwer.

'Op de partijraad van juni 1990 breekt een interessante discussie los over wie wel en wie niet lid mag worden van de partij. Aanleiding is de kandidatuur van een ‘halfbloed’, zoon van een Vlaamse moeder en ‘vreemde’ vader. In dat debat wordt verwezen naar de grondbeginselen van de partij en de opvatting over de organische gegroeide gemeenschap. Een partijraadslid meent dat een persoon van gemengde afkomst daartoe niet kan behoren. Wie in Zuid-Afrika een apartheid gebaseerd op het raciaal beginsel steunt, moet ook in eigen land consequent zijn, zo stelt hij. Andere leden roepen op om pragmatischer te zijn, en de mogelijke schade voor te partij in overweging te nemen, geval per geval. (PR) (1990d) De voorzitter krijgt het laatste woord om te beslissen. Uiteindelijk wordt er geen beslissing getroffen, omdat de aanvraag tot lidmaatschap afkomstig bleek te zijn van een moeder voor haar (te jong) kind.' (pagina 4 en 5 van de studie)

Dat Filip Dewinter tegen een multiraciale maatschappij en voor een blank Europa was, wisten we al. Maar nu blijkt dat ook halfbloeden voor sommige Vlaams Blokkers uitgesloten zijn. Opmerkelijk is ook dat diegenen die de persoon wel willen aanvaarden, dat niet beargumenteren vanuit de principiële gelijkheid van blank en zwart, maar uit angst voor de politieke gevolgen.