woensdag, september 29, 2004

Anekdotes over het Blok: De keerzijde van de antipolitiek


Ex-miss die eerst in Kwik en later als geschorst advocate ladderzat in de goot belandde

Antipolitiek, daar is het Vlaams Blok goed in. Binnen die antipolitiek hebben de Blokkers een nog grotere specialiteit: schelden op politici. Die specialiteit breekt hen soms wel zuur op...

Zoals U weet, is het Vlaams Blok -naar eigen zeggen- de enige oppositie. Regelmatig moet het dan ook de andere oppositiepartijen belachelijk maken (recent was de CD&V aan de beurt), zodat er maar één alternatief voor malcontenten overblijft: het Blok. Zes jaar geleden, met de VLD in de oppositie, was dat niet anders.

Het Vlaams Blokmagazine van oktober 1998 heeft het over het 'puin' dat de VLD moet ruimen. Herman Decroo zou in Playboy gestaan hebben (Alexandra Colen heeft dat ongetwijfeld nagekeken), Joyce De Troch ('een playboy-model' aldus het Blok) zou op de VLD-lijsten staan en Verhofstadt zou problemen hebben met het beheren van de partijkas. En dan... 'een ex-miss die eerst in Kwik en later als geschorst advocate ladderzat in de goot belandde' (Vlaams Blok Magazine, oktober 1998, pagina 16 (hier kan U de ingescande pagina vinden)).

Dat laatste was een uitval onder de gordel naar Anke Van dermeersch. De 'ladderzatte advocate' is ondertussen uit de goot geklauterd en heeft haar weg gevonden naar het pluche van de Belgische Senaat. Daar werkt ze voor...het Vlaams Blok.

Sinds haar overstap in september 2000, omschrijft het Blok Van dermeersch op een iets respectvollere manier:
Anke Van dermeersch is bij het grote publiek bekend als ex-Miss België. Ze was echter ook een rijzende ster binnen de VLD. Bij de verkiezingen van 13 juni 1999 behaalde ze nationaal bijna 60.000 stemmen, en in het arrondissement Antwerpen meer dan 10.000. Maar nadat de advocate in interviews openlijk zei dat het cordon sanitaire tegen het Vlaams Blok ondemocratisch is, en dat vreemdelingen zich moeten aanpassen, werd ze door de VLD als een pestlijder behandeld.
En als er iemand weet hoe het is om als pestlijder behandeld te worden, dan is het toch Anke Van dermeesch wel zeker!?

dinsdag, september 28, 2004

Analyse: De avondklok


Na 10 uur geen jongeren meer op straat

Eén van de bezwaren die vooral jongeren tegen het Vlaams Blok hebben, is dat ze vrezen dat het Blok een avondklok zou instellen. Allemaal linkse propaganda, zo beweert het Blok. Hieronder gaan we na wie gelijk heeft.

Wat vaststaat, is dat Vlaams Blok Kamerlid wetsvoorstel indiende 'tot wijziging van artikel 134 van de Nieuwe Gemeentewet'. Hierdoor zou elke burgemeester in België de mogelijkheid krijgen een avondklok in te stellen voor jongeren onder de 18 jaar.

Twee en een half jaar later doet De Man, in samenwerking met partijgenoot Mortelmans, zijn prestatie nog eens dunnetjes over. Hij dient (een uitgebreide versie van) hetzelfde voorstel opnieuw in. Op één punt verschilt dit voorstel inhoudelijk van het voorstel van 1997. er mag maar een avondklok ingesteld worden voor jongeren onder de 16 jaar, in plaats van jongeren onder de 18 jaar. Deze jongeren zijn volgens De Man 'niet zelden' verantwoordelijk voor de volgende misdrijven: 'het beschadigen van tram- en metrostellen, het intimideren en bestelen van buschauffeurs, de drughandel, de roofovervallen, de aanrandingen en verkrachtingen.'

De grote vraag blijft echter: in welke gebieden wilt het Vlaams Blok nu juist een avondklok? In zijn voorstel heeft De Man het over wijken en zelfs hele gemeenten. Filip Dewinter brengt echter orde in de chaos. Hieronder vindt U de letterlijke weergave van een interview met Het Laatste Nieuws van 3 april 1999.

HLN: Uw agenten gaan dus iedereen naar bed sturen? De avondklok.
DEWINTER: Inderdaad. Als ik burgemeester van deze stad zou zijn, lopen er hier na tien uur geen jongeren van onder de zestien meer op straat.
HLN: Excuseer?
DEWINTER: (zeer kordaat) De tijd van halfslachtige oplossingen is voorbij. De tijd van zeer drastische, spectaculaire initiatieven is aangebroken. Om duidelijk te maken dat er terug recht en orde heerst. Dat men zich moet schikken. Willen of niet. We moeten in overdrive.

Conclusie: Het Vlaams Blok wilt een avondklok, maar enkel in de gebieden waar er teveel criminaliteit is. In Antwerpen is er echter overal teveel criminaliteit. Logisch gevolg van dit alles: in gans Antwerpen komt er een avondklok voor jongeren. Wat het Blok voor andere steden of gemeenten in petto heeft, is niet bekend.

maandag, september 27, 2004

Anekdotes over het Blok: Alle journalisten vóór het kanon



Tussen het Vlaams Blok en de pers botert het niet echt. Zowat alle commentatoren vinden het Blok een racistische en ondemocratische partij. Sommige journalisten voelen zich door het Blok ook rechtstreeks bedreigd in de uitoefening van hun beroep. Bij de vorige verkiezingen riep Filip Dewinter nog dat voor hem De Zevende Dag vervangen mocht worden door Zwart-wit. Vroeger ging het er echter een stuk minder vriendelijk aan toe...

We schrijven het jaar 1991. In de aanloop naar de verkiezingen van 24 november organiseert de partij eind september een partijfeest. In zijn toespraak haalt Karel Dillen hard uit naar de pers. In het artikel "Alle journalisten vóór het kanon" citeert de Gazet van Antwerpen de toenmalig voorzitter-voor-het-leven :

"De pers vindt het spijtig dat het Vlaams Blok gegroeid is en nog steeds groeit. Daarom zeg ik net als Kierkegaard: zet alle journalisten voor een kanon en ik zal wel zeggen 'vuur'. Ze kunnen me hoogstens van een misdaad tegen de mensheid beschuldigen." (Gazet van Antwerpen, 30 september 1991)

En dan maar klagen dat het Blok door commentatoren als een gevaar voor de democratie wordt beschouwd.

zondag, september 26, 2004

Analyse: Enkele misverstanden over het 70-puntenplan

Omdat het Vlaams Blok het zo graag verborgen houdt, hebben we hier eerder de originele versie van het 70-puntenplan gepost. Hieronder weerleggen we enkele mythes die het Blok over het plan tracht te verspreiden.

1. Het 70-puntenplan heeft niets te maken met het officiële standpunt van het Blok. Het is gewoon een boekje van Filip Dewinter met zijn persoonlijke visie.

Fout. En wel om de volgende redenen:
  1. Op de voorkaft van het boekje staat duidelijk het logo van het Vlaams Blok
  2. In de tijd dat het boekje uitkwam, werd auteur Filip Dewinter al gezien als de echte leider binnen het Blok. Hij kon dus niet ‘zomaar’ uit eigen naam spreken, aangezien hij het gezicht van het Vlaams Blok was.
  3. Het boekje is uitgegeven door het Nationalistisch Vormingsinstituut. Dit is één van de drie VZW's waartegen een rechtszaak werd aangespannen om het Blok aan te klagen voor racisme.
  4. Het plan zelf neemt elke twijfel weg. Nergens schrijft Dewinter in de ‘ik’-vorm. Op de achterflap staat ‘Het Vlaams Blok lanceert 70 concrete voorstellen’. Overal in het plan wordt vanuit het standpunt van het Blok gesproken, en niet vanuit het standpunt van Dewinter.
  5. Het 70-puntenplan heeft deel uitgemaakt van het programma voor de verkiezingen van het Blok (zie punt 6).


2. Het 70-puntenplan is enkel negatief voor vreemdelingen die zich niet aan willen passen.

Helemaal fout. Zelfs de vreemdeling die zich zou willen aanpassen aan de extreem strenge eisen van het Blok, vliegt eruit. Wie niet over de Belgische nationaliteit beschikt, heeft zo goed als geen kans hier te blijven. Het plan zegt duidelijk dat het de bedoeling is dat in een derde fase ook de tweede en derde generatie vreemdelingen moet vertrekken (punt 70). De enige manier om daaraan te ontsnappen, is door Belg te worden. Hiervoor moet je wel ‘bijzondere diensten aan het land’ hebben bewezen (punt 25).


3. Bepaalde maatregelen van het 70-puntenplan zijn al genomen.

Als dat al waar zou zijn, dan zijn het er in ieder geval maar een beperkt aantal. En waarschijnlijk hadden die maatregelen niet dezelfde doelstelling als het 70-puntenplan, met name een dam op te werpen ‘tegen de gevaarlijke mundialistische en multi-raciale utopieën van de pro-immigratielobby’ en ‘aan te tonen dat de begeleide terugkeer van de niet-Europese vreemdelingen naar hun landen van herkomst realiseerbaar en uitvoerbaar is’. Een dergelijke visie werd sinds de Tweede Wereldoorlog door geen enkele regering in Europa verkondigt.


4. Het 70-puntenplan is niet racistisch.

Zie het opiniestuk van Etienne Vermeersch.


5. Het 70-puntenplan heeft enkel nadelen voor vreemdelingen.

Fout. Belgen die na 1974 genaturaliseerd zijn, lopen kans hun nationaliteit te verliezen. Ook wordt het akkoord van Schengen (punt 32) afgeschaft. We mogen ons dus weer verwachten aan strenge grenscontroles (punt 33). In het onderwijs komt er een einde aan de 'multi-raciale en mundialistische' opvoeding (punt 17). Als laatste kan je maar beter niet trouwen met een partner die een andere nationaliteit heeft. Deze verkrijgt niet automatisch de Belgische nationaliteit. Hij of zij zal dus net dezelfde nadelen ondervinden als andere vreemdelingen (punt 31).


6. Het 70-puntenplan is gedateerd.

Sinds het eerste 70-puntenplan is er eigenlijk weinig veranderd. Er is nog steeds een niet onbelangrijke groep vreemdelingen in ons land. Sommigen zijn nog steeds geïntegreerd, anderen nog steeds niet. Die allemaal uitwijzen zou in de jaren ’90 -net als nu- een zware klus geweest zijn.

Trouwens, 5 jaar geleden was het plan nog een deel van het programma voor de gemeenteraadsverkiezingen. Is er dan zoveel veranderd tussen 1999 en 2004?


7. Het 70-puntenplan is niet radicaal

Het was de meest duidelijke reden voor het 'cordon sanitaire', een overeenkomst die tot op de dag van vandaag nog overeind blijft.

Het racistisch karakter van het plan werd door Etienne Vermeersch behandeld.

Een dimensie die door weinigen van nabij wordt bekeken, is die van internationaal recht. Voor de oorlog in Irak was er over heel de wereld grote bezorgdheid over de vraag of de inval wel te verzoenen was met dat internationaal recht. Over het 70-puntenplan bestaat er in ieder geval geen twijfel. In een bijdrage in de Financieel Economische Tijd (13/08/1992) schreef Erik Faucompret (toenmalig hoofddocent aan de UFSIA) over het plan: 'Ik durf besluiten met te stellen dat België dit VB-programma niet kan opnemen in de nationale wetgeving zonder in konflikt te komen met internationaal-publiekrechtelijke verbintenissen. Het ziet er dan ook naar uit dat ons land niet alleen bilaterale verdragen of multilaterale akkoorden met de EG-partners zal moeten opzeggen, maar ook konventies afgesloten in het kader van de Verenigde Naties of de Raad van Europa'. Hierna volgt de vernietigende conclusie: 'Van voortrekker in de verdediging van de mensenrechten zou België verworden tot paria in de volkerengemeenschap.'

vrijdag, september 24, 2004

Anekdotes over het Blok: Bezetting van de IJzertoren in 1987


De affiche van de IJzerbedevaart van 1987

In 1987 was het Vlaams Blok nog een mini-partijtje. De partij stond -in tegenstelling tot na de verkiezingen van 24 november 1991- zo goed als nooit in de belangstelling. Op bepaalde momenten kwam daar echter verandering in.

De IJzerbedevaart van 1987 zou niet zomaar vergeten worden. Het IJzerbedevaartcomité besliste dat jaar om ‘Die Stem van Suid-Afrika’ (het volkslied van het racistische apartheidsregime) te verplaatsen van het einde naar het midden van het programma. Door verzameld extreem-rechts werd dat gezien als veroordeling van de verwerpelijke apartheid. Daarom werd besloten om de IJzertoren tijdens het Paasweekend van 1987 te bezetten. De gehele Vlaams Blok-top was met Karel Dillen en Gerolf Annemans aanwezig, tezamen met Were Di en Voorpost.

Door gans de Vlaamse beweging werd de actie veroordeeld. Het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) van Leuven vond het een 'ontering van de IJzertoren door een aantal rechtse extremisten'. Ook Manu Ruys (toenmalig hoofdredacteur van De Standaard) sprak over de actie in ongemeen scherpe bewoordingen:
'En wat de stamverwantschap betreft: de groep van de blanke Afrikaners bestaan uit mensen die vooral (maar niet uitsluitend) afkomstig zijn uit Nederland, Vlaanderen, Frankrijk en Duitsland. De verwantschap moet worden gerelativeerd. De taal van de Afrikaners is wél verwant met het Nederlands. Er kan dus sprake zijn van kulturele verwantschap, niet van etnische of politieke. Het bestaan van een kulturele band is echter geen reden om het beleid goed te praten van de regeringspartij in Pretoria.

Om dat laatste is het de militanten van het Vlaams Blok echter juist wél te doen. Het Blok streeft naar raszuivere maatschappijen. Het ziet in de apartheid de konkrete realizatie van zijn ideaal. Dat is de werkelijke zin van de stunt rondom de IJzertoren. Het Blok wil het Vlaamse volk vrijwaren tegen de beïnvloeding door andere kulturen, tegen vermenging met andere etnische groepen. Het is begrijpelijk dat een partij die in de leer van de apartheid een verwante filozofie ontwaart, het apartheidsregime met alle middelen wenst te steunen, ook door het lied van de blanke Afrikaners voor te stellen als een van onze nationale liederen. Het is grievend dat het Blok de IJzertoren daarmee kompromitteert.' (De Standaard, 22 april 1987)

Het Vlaams Blok vormde toen nog een kleine extremistische minderheid in de Vlaamse beweging. Paul Daels -toenmalig voorzitter van het IJzerbedevaartcomité- noemde de bezetters dan ook 'marginalen'. Karel Dillen voelde zich duidelijk aangesproken. Nog datzelfde jaar publiceerde hij het boekje 'Wij, marginalen' als antwoord, waarin hij meer vertelde over zijn Hitlergroet.

Pikant detail: in 1987 waren er nog -afhankelijk van de bron- tussen de 30.000 en de 65.000 mensen op de bedevaart. Met de opkomst van het Blok en het verlies van eenheid in de Vlaamse beweging (zie hierboven) daalde het aantal tot een drieduizend voor de IJzerbedevaart en ongeveer evenveel op de IJzerwake dit jaar.

donderdag, september 23, 2004

Analyse: De wetgevende initiatieven van het Blok in de Senaat

Zo’n 16 maanden geleden -op 18 mei 2003- werden de verkiezingen voor het federale parlement gehouden. Na een jaar van parlementair werk blijkt de balans van het wetgevende werk in de Senaat voor het Blok negatief uit te vallen. Geen enkele fractie scoorde zo slecht.

1. De inhoud

In totaal diende het Blok 30 verschillende voorstellen in (waarvan geen enkel werd goedgekeurd). De voor het Blok belangrijke kwesties komen hierbij het meest aan bod. Op het communautaire vlak moeten ondermeer de faciliteiten verdwijnen, moet Vlaanderen uitgebreid worden en moet Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst worden. Met 6 voorstellen, komen de vreemdelingen evenveel aan bod als het communautaire. De belangrijkste voorstellen zijn de volgende: Het Centrum voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding moet worden opgedoekt, Turkije mag niet bij de Europese Unie, in openbare ruimte mogen vrouwen geen hoofddoek meer dragen en de erkenning van de islam in ons land wordt ingetrokken.

Ook het koningshuis krijgt opvallend veel aandacht. Vier voorstellen moeten de werking van de monarchie drastisch wijzigen. Evenveel voorstellen heeft het Blok om belastingen te verlagen. Dit overigens zonder dat duidelijk wordt gemaakt hoe het verlies aan inkomsten gecompenseerd zal worden. Ook de ‘politique politicienne’ ontsnapt niet aan de aandacht van het Blok. Twee keer wil de partij het reglement van de Senaat wijzigen, eenmaal wil ze een onderzoekscommissie instellen en de kieswetgeving hervormen.

Wat het gezin betreft, valt vooral het voorstel op dat een sociaal statuut aan de thuiswerkende ouder wil geven. Volgens sommigen is de redenering hierachter dat men zo de vrouw terug aan de haard zou kunnen krijgen, alwaar ze haar belangrijkste taak kan uitvoeren: kinderen baren.
Als partij die zijn roots niet wil verloochenen, heeft het Blok ook twee voorstellen ingediend die het leven voor collaborateurs wat aangenamer moeten maken. Als laatste is er nog één voorstel dat het recht op zelfverdediging wil uitbreiden.

Wat opvalt, is het grote aantal oude voorstellen dat overgenomen wordt. Sommige voorstellen gaan al zeker tien jaar mee. Voorbeelden zijn het verlenen van amnestie en het uitvoeren van een kosten-batenanalyse van de aanwezigheid van vreemdelingen in ons land. Van de 30 voorstellen, is maar een nipte meerderheid (16) echt nieuw. Drie voorstellen zijn lichtjes gewijzigd tegenover de versie die eerder in de Senaat of in het Vlaams Parlement werd ingediend. Ruim een derde zijn (zo goed als) integrale kopieën van voorstellen uit eerdere legislaturen.

De voorstellen van het Blok in de Senaat per thema

2. Vergelijking met andere fracties

Wie de som maakt van alle voorstellen die de Vlaams Blok-senatoren hebben ingediend, komt op een aantal dat veel hoger ligt dan de hierboven aangehaalde 30 voorstellen. Dat komt omdat Vlaams Blokkers meer dan bij andere senatoren gezamelijk voorstellen indienen. Jurgen Ceder, om maar één senator van het Blok te noemen, heeft geen enkel voorstel alleen ingediend.

Met haar dertig voorstellen scoort het Blok zeer zwak in vergelijking met andere fracties. Het meest actieve parlementslid, Sabine de Bethune, diende op haar eentje meer voorstellen in dan de hele fractie van het Vlaams Blok. Haar partij, de CD&V, nam op wetgevend vlak het meest initiatieven (125 verschillende). De VLD volgde op vrij korte afstand (106). De fractie van SP.a-Spirit komt met 58 voorstellen op een derde plaats, toch nog bijna dubbel zoveel als de vierde: het Vlaams Blok.


Het Blok scoort pover vergeleken met andere fracties

dinsdag, september 21, 2004

Foto: Hand in hand...


De VAKA-affiche tegen racisme

Begin jaren ’90 was de opkomst van extreem rechts nog ‘hot news’. Veel meer dan nu waren er talloze initiatieven van verenigingen die zich zorgen maakten om het toenemende racisme. Eén van die initiatieven werd genomen door de Vereniging voor vrede en verdraagzaamheid (VAKA). Op een affiche uit 1992 nemen een blank kindje en een gekleurde leeftijdsgenoot elkaar vriendschappelijk vast onder de slogan 'hand in hand'. VAKA riep hiermee op vóór verdraagzaamheid tussen mensen met een andere huidskleur en tégen racisme. Allemaal heel onschuldig dus.

Te onschuldig voor de Vlaams Blok Jongeren blijkbaar. De campagne tegen het racisme werd door de officiële jongerenafdeling van het Blok omgevormd tot een campagne tegen vreemdelingen. 'Hand in hand' werd uitgebreid tot 'hand in hand, terug naar eigen land'. Andermaal geeft dit het racisme bij het Vlaams Blok aan. Vandaag de dag verdedigt de partij officieel het standpunt dat wie zich "assimileert", in ons land mag blijven. Hier zien we dat wie een andere huidskleur heeft, de moeite niet moet doen om zich aan te passen. Voor hem/haar staat een vliegtuig klaar, hoe jong ook, hoe geïntegreerd ook. De Vlaams Blok Jongeren konden hun racisme moeilijk met een sterker beeld uitdrukken.

De parodie van de Vlaams Blok Jongeren

maandag, september 20, 2004

Het 70-puntenplan: de reactie van Etienne Vermeersch


Professor Emeritus Etienne Vermeersch

Hieronder kon U meer lezen over het 70-puntenplan. Na de publicatie daarvan is er een stroom van reacties losgekomen. Eén daarvan komt van de Gentse moraalfilosoof Etienne Vermeersch.

Zijn reactie liegt er niet om: 'Sinds de gruwelen van Hitlers nationaal-socialisme zijn er nog weinigen die openlijk zullen toegeven dat ze dit racisme in al zijn aspecten aanhangen.' Aan de hand van het 70-puntenplan en enkele andere publicaties waar Filip Dewinter de hand in had, toont hij duidelijk het racisme aan van deze laatste. De integrale tekst kan U hier lezen.

zaterdag, september 11, 2004

Actualiteit: 'Blok light' oude wijn in nieuwe zakken?


Roeland Raes

Zou een nieuw Vlaams Blok zijn bedenkelijke verleden van zich af kunnen schudden door een nieuwe naam aan te nemen? Als dat haar doel is, dan is het in ieder geval niet goed begonnen.

Vandaag kwam in Aarstelaar de partijraad (het hoogste beslissingsorgaan) van het Vlaams Blok samen. Daarin zetelen volgens de website van het Blok 'de leden van het Partijbestuur, alle nationale parlementsleden, de vertegenwoordigers van de arrondissementen, de fractieleiders in de provincieraden, een vertegenwoordiger van de Vlaams Blok Jongeren, een vertegenwoordiger van Brussel-Hoofdstad en een aantal gecoöpteerde leden.'

En wie loopt er toevallig voor de camera's van de VRT? Roeland Raes! In 2001 kwam deze man in het nieuws door de volgende uitspraak:

"Ik twijfel aan de systematiek van de uitroeing van de joden en ik twijfel ook aan het aantal doden (..) ..en ik twijfel ook dat wat men ons heeft doen willen geloven ivm de uitroeingskampen, op bepaalde punten sterk overdreven is, alsmede het aantal doden en ook of ze allemaal wel bedoeld waren als uitroeingskampen. Ik denk dat men in de mentaliteit van net na de oorlog geprobeerd heeft de schuld van de oorlog alleen op de schouders van de Duitsers te leggen. En dat beeld van die uitroeingskampen en van die uitroeingspolitiek past daar perfect in (..) Dus moet men maar eens ophouden om meer dan een halve eeuw na de oorlog, de schuld bij de Duitsers te leggen."

Na grote druk van buitenaf legt Raes uiteindelijk al zijn functies neer binnen het Blok. Is de liefde tussen de partij en Raes nu over? Helemaal niet. Want wie mocht er vandaag meebeslissen over de politieke toekomst van het Blok? Roeland Raes! Hij staat na een minuut en 32 seconden exact 2 seconden in het midden van Uw beeld (de video kan U hier bekijken). Raes is geen lid van het Partijbestuur, geen nationaal parlementslid, geen vertegenwoordiger van de arrondissementen, geen fractieleider in een provincieraad, geen vertegenwoordiger van de Vlaams Blok Jongeren en geen vertegenwoordiger van Brussel-Hoofdstad. De enige manier waarop hij in de partijraad kan geraken, is door coöptatie. Voor het hogervermelde incident in 2001 was Raes senator en zat hij dus automatisch in de partijraad. De enige mogelijkheid voor zijn aanwezigheid vandaag, is dus dat Raes nà zijn verwerpelijke uitspraken gecoöpteerd is door het Vlaams Blok. Voorzitter Van Hecke had helemaal gelijk toen hij zei dat noch in de principes, noch in het progamma wijzigingen zouden komen.

vrijdag, september 10, 2004

Eerste versie 70-puntenplan on line


Voorkant van het eerste 70-puntenplan

Over het 70-puntenplan is al veel gezegd en geschreven. Naast het overduidelijke racisme is er met dat plan nog een ander groot probleem: het is zo ongeveer nergens te vinden. Andere sites zijn erin geslaagd de versie van 1996 on line te krijgen. Wij hebben de eerste (ongekuiste versie) van het plan weten te bemachtigen. U kan het integraal lezen op deze site.

Het doel van het 70-puntenplan is duidelijk: 'Het is vooral de bedoeling geweest om aan te tonen dat de begeleide terugkeer van de niet- Europese vreemdelingen naar hun landen van herkomst realiseerbaar en uitvoerbaar is.' Met het plan wil het Blok ook aantonen dat het 'als enige politieke partij (...) een dam (opwerpt) tegen de gevaarlijke mundialistische en multi-raciale utopieën van de pro-immigratielobby.'

De integratie wordt -in punt zes- duidelijk afgewezen om te vermijden 'dat Vlaanderen en uiteindelijk heel West-Europa een multi-raciaal en pluricultureel gebied wordt.' In plaats daarvan komt een politiek die gebaseerd is op reïntegratie in de landen waar de vreemdelingen oorspronkelijk vandaan komen. De terugkeer zelf zal georganiseerd worden met zowel zachte als harde dwang.
Een volledige analyse van alle onmenselijke maatregelen in het 70-puntenplan zou ons te ver brengen. Daarom een kleine bloemlezing:
  • De sociale zekerheid wordt gesplitst in een deel voor het Europeanen en een deel voor niet-Europeanen (punt 57).
  • Niet-Europeanen die werken, worden extra belast (punt 60).
  • Niet-Europeanen die hun werk verliezen, mogen daarna niet in een andere sector aan de slag (punt 65).
  • Niet-Europeanen die niet aan werk geraken, krijgen een kleine werkloosheidsvergoeding. Als die periode 3 maanden duurt, worden ze het land uitgezet (punt 64).
  • Tussen al het gespuis zijn er volgens het Blok ook ' vreemdelingen die gedurende jaren hebben bijgedragen aan het sociaal zekerheidssysteem van dit land'. Dat geld wordt niet gebruikt voor het pensioen van deze mensen, of eventueel een werkloosheidsuitkering. Neen, dat geld wordt gestort in een 'terugkeerfonds' waarmee oprotpremies betaald zullen worden (punt 58).
  • Mensen die na 1974 onze nationaliteit hebben gekregen, worden aan een bijkomend onderzoek onderworpen. Alle dossiers zullen worden herzien (punt 28).
  • Het is toch nog mogelijk om de Belgische te nationaliteit te verkrijgen. Daarvoor moet hij 'bijzondere diensten hebben bewezen aan dit land of deze door zijn bekwaamheden of zijn talenten kunnen bewijzen' (punt 25).
  • Indien een illegaal zijn naam weigert te geven, dan wordt hij voor drie jaar opgesloten (punt 50).
  • Indien een illegaal zijn naam uiteindelijk toch geeft, wordt hij uitgewezen (punt 68).

Voor wie dacht dat het 70-puntenplan enkel nadelig is voor vreemdelingen, is er het volgende lijstje:

  • Het akkoord van Schengen (punt 32)wordt afgeschaft. We mogen ons (punt 33) weer verwachten aan strenge grenscontroles.
  • In het onderwijs wordt de 'multi-raciale en mundialistische' opvoeding afgeschaft (punt 17).
  • Indien U trouwt met een partner die een andere nationaliteit heeft, verkrijgt deze niet automatisch de Belgische nationaliteit. Hij of zij zal dus net dezelfde nadelen ondervinden als andere vreemdelingen (punt 31).

Meer lezen kan hier.

Anekdotes over het Blok: Discussie in de partijraad

Deze week brengen we een anekdote uit 'De verboden vleespotten', een studie naar de partijorganisatie van het Vlaams Blok door Jo Buelens en professor Kris Deschouwer.

'Op de partijraad van juni 1990 breekt een interessante discussie los over wie wel en wie niet lid mag worden van de partij. Aanleiding is de kandidatuur van een ‘halfbloed’, zoon van een Vlaamse moeder en ‘vreemde’ vader. In dat debat wordt verwezen naar de grondbeginselen van de partij en de opvatting over de organische gegroeide gemeenschap. Een partijraadslid meent dat een persoon van gemengde afkomst daartoe niet kan behoren. Wie in Zuid-Afrika een apartheid gebaseerd op het raciaal beginsel steunt, moet ook in eigen land consequent zijn, zo stelt hij. Andere leden roepen op om pragmatischer te zijn, en de mogelijke schade voor te partij in overweging te nemen, geval per geval. (PR) (1990d) De voorzitter krijgt het laatste woord om te beslissen. Uiteindelijk wordt er geen beslissing getroffen, omdat de aanvraag tot lidmaatschap afkomstig bleek te zijn van een moeder voor haar (te jong) kind.' (pagina 4 en 5 van de studie)

Dat Filip Dewinter tegen een multiraciale maatschappij en voor een blank Europa was, wisten we al. Maar nu blijkt dat ook halfbloeden voor sommige Vlaams Blokkers uitgesloten zijn. Opmerkelijk is ook dat diegenen die de persoon wel willen aanvaarden, dat niet beargumenteren vanuit de principiële gelijkheid van blank en zwart, maar uit angst voor de politieke gevolgen.

Actualiteit: 'Hoofddoekenwet' goed nageleefd


Het Franse verbod op hoofddoeken werd zonder problemen nageleefd.

Vorige week kon U lezen dat het voor Filip Dewinter onmogelijk is om zowel moslim als Belg te zijn. De reden hiervoor is heel simpel: een moslim stelt de 'koran-wetten boven de Belgische' (Knack van 4 december 1991, p. 17). Dewinter moet ongetwijfeld even geslikt hebben vorige week.

Vanaf het begin van het nieuwe schooljaar mochten de Franse jongeren op school geen 'opvallende religieuze symbolen' meer dragen. De vraag wat voor moslims primeert (de Franse wet of de Koran) zou dus snel opgelost worden. En wat bleek? Zo goed als alle scholieren leefden het verbod op het dragen van hoofddoeken na. De krant De Tijd meldde één incident in Straatsburg. Ook andere bronnen hebben het over een onbeduidend klein aantal incidenten.

donderdag, september 09, 2004

Video: Filip Dewinter 'voor een blank Europa'

Eerder schreven we al over het racisme van het Vlaams Blok voor ze hun retoriek wijzigden om gematigde kiezers aan te trekken en een veroordeling te vermijden. Helaas wordt maar al te vaak het onweerlegbaar racistische verleden van het Blok vergeten.

Op de video zien we (met excuses voor de slechte kwaliteit) een nog jonge Filip Dewinter die de eerste Nationalistische Conventie toespreekt. Hij geeft aan waarvoor het Vlaams Blok staat: 'Eigen volk eerst', 'een Vlaams Vlaanderen' en... 'een blank Europa'. Wie kan er nu nog ontkennen dat het Blok racistisch was?

woensdag, september 08, 2004

Foto: Filip De Man bij Voorpost


Filip De Man bij Voorpost

Filip De Man stelt hier bij Voorpost zijn boek 'De eeuwige strijd' voor. Buiten het gegeven dat dit nog maar eens aantoont dat er talloze verbanden zijn tussen het Blok en Voorpost, is vooral de muur met posters achter het Vlaams Blok- parlementslid interessant.

Linksboven ziet U een merkwaardige poster met als opschrift 'Vlaanderen solidair met blank Zuid-Afrika'. Solidariteit met het racistische apartheidsregime stond ook in de grondbeginselen van het Vlaams Blok. Onlangs kondigde voorzitter Frank Van Hecke aan dit te willen schrappen, aangezien de Apartheid reeds een decennium verleden tijd is. Meer lezen over de Apartheid kan hier.

Dat Voorpost eigenlijk niet Vlaams-nationalistisch is (zoals we al eerder aangaven), zien we duidelijk rechts in het midden op de foto. Vlaanderen is geen onafhankelijk gebied, maar wordt de kleine teen van een veel groter Nederland.

Als laatste ziet U uiterst rechts op de foto een affiche van de Duitse Junge Nationaldemokraten (JN), de jongerenorganisatie van de extreem-rechtse NPD. De universiteit van Tel Aviv schreef hierover:

The NPD and its youth organization Junge Nationaldemokraten (JN; see below) have been classified by the Federal Office for the Defense of the Constitution (BfV – Bundesamt für Verfassungsschutz) as a threat to democratic values. Since 1998 they have intensified their struggle to mobilize the street. Most of the violent demonstrations which took place throughout Germany in 2000 were organized by the NPD or the JN.

Het Nizkor Project schreef over de JN:
This group has lately adopted a militant approach, and disregarded official NPD policy prohibiting contacts with neo-Nazi groups.
Filip De Man vindt het duidelijk geen probleem met al dit extremisme gelinkt te worden. Uit De Standaard van gisteren blijkt dat hij zelfs binnen zijn partij een hardliner is. Hij uitte immers 'kritiek op de plannen voor een naamsverandering. Hij vindt dat de partij ,,de confrontatie met het regime'' moet aangaan en vreest de mogelijke financiële sancties niet', aldus De Standaard.

zondag, september 05, 2004

Analyse: Het imperialisme van het Blok

Imperialisme, dat is iets wat bij ons niet voorkomt. Geen enkel land in de Europese Unie heeft de ambitie zijn grenzen uit te breiden. Geen domme oorlogen meer om meer 'Lebensraum'. Dat dacht U ongetwijfeld tot op dit moment. Vlaanderen heeft de twijfelachtige eer een partij te kennen die van die consensus wil afwijken. En geen klein beetje.

Op 2 april dienden Frank Vanhecke, Wim Verreycken, Joris Van Hauthem en Yves Buysse in de Senaat een (oud) wetsvoorstel in om de grenzen van Vlaanderen drastisch uit te breiden. Enkele maanden daarvoor hadden Gerolf Annemans, Bart Laeremans, Guido Tastenhoye en Filip De Man in de Kamer exact hetzelfde voorstel ingediend. Om te bepalen welke gebieden terug naar Vlaanderen moesten, werd volgens het voorstel een uiterst wetenschappelijke methode gebruikt. 'Het volstaat', zo stellen de parlementsleden, 'na te gaan of het dialect in een dorp Vlaams dan wel Waals is om te bepalen of een dorp tot Vlaanderen of Wallonië moet behoren'. Toevallig is het gevolg van deze methode dat Vlaanderen enkel gebieden bijkrijgt en niets moet afstaan. Hieronder geven we een overzicht van de door het Blok geëiste gebieden.


1.
Volledige gemeenten

  1. Komen
  2. Moeskroen
  3. Edingen
  4. Heilissem (ook bekend als Hélécine)
  5. Lijsem (ook bekend als Lincent)
  6. Bitsingen (ook bekend als Bassenge)
  7. Aubel
  8. Balen
  9. Blijberg (ook bekend als Plombières)
  10. Welkenraat (ook bekend als Welkenraedt)

Tot hier worden enkel volledige gemeenten opgeëist. Een korte berekening met behulp van de website van het NIS leert ons dat deze opgeëiste gebieden in totaal 380 km² groot zijn en 137.079 inwoners bevatten. Maar er is meer... Het Blok eist ook tal van kleinere gebieden op.

2. Kleinere gebieden

  1. Wezet (zonder de deelgemeenten Richelle, Argenteau en Cheratte)
  2. Bierk (nu een deelgemeente van Robeke)
  3. Sint-Renelde (nu een deelgemeente van Tubeke)
  4. Orroir (nu een deelgemeente van Mont-de-l'Enclus)
  5. Amengijs (nu een deelgemeente van Mont-de-l'Enclus)
  6. Rozenaken (nu een deelgemeente van Mont-de-l'Enclus)
  7. Vierwinden (nu een gehucht in Elzele)
  8. D’Hoppe (nu een gehucht in Vloesberg)
  9. Te Levieren (gebied in Vloesberg tussen de Verrebeek en de Buistemberg)
  10. Groenstraat (nu een gehucht in Zullik)
  11. Warresaert (nu een gehucht in Zullik)
  12. ’t Walinneke (een wijk op de weg van Rode naar Zevenborre in Eigenbrakel)
  13. Zevenborre (deel Eigenbrakel)
  14. De strook in het uiterste noorden van Waver, gelegen tussen Ottenburg en Tombeek (Overijse), met de hoeven Bilande en Kleine Bilande en de Hoeve der Tempeliers
  15. Sluizen (deelgemeente van Bevekom, de wijk Sclimpré moet het Blok niet hebben)
  16. Bosschelle Hoeve (nu een gehucht in Evernijs)
  17. Roost (nu een deelgemeente van Berloz, Krenwijk moet het Blok niet hebben)
  18. Korsworm (nu deelgemeente van Berloz)
  19. Wouteringen (nu een deelgemeente van Oerle)

In totaal wil het Blok dus bijna 30 gebieden heroveren op Wallonië. Er is al voor minder een burgeroorlog uitgebroken... Hoeveel inwoners en vierkante kilometers het Blok hiermee naar Vlaanderen wil halen, is moeilijk uit te maken. Dat het een veelvoud is van de 6 faciliteitengemeenten (68193 inwoners, 50,7 km²) die sommige Franstaligen willen annexeren, is wel duidelijk. Is het Blok hier onredelijk? Geloof het of niet, maar in het voorstel zelf zeggen de parlementsleden dat ze de redelijkheid zelve zijn: ‘(het was) voor de indieners van dit wetsvoorstel moeilijk om zich niet even onzinnig en imperialistisch op te stellen als sommige Waalse en Franstalige politici. Toch zijn zij erin geslaagd ...’ En dan hebben we nog niets gezegd over het even doordachte oorlogsplan dat Vlaams Blok-Kamerlid Guido Tastenhoye met betrekking tot Brussel heeft.

Video: Anke geeft haar mening over 'de vreemdelingen'


De vingers van Anke Posted by Hello

Dat Vlaams Blokkers goed zijn in lichaamstaal, dat wisten we al. Ook Anke Van dermeersch heeft de kneepjes van het vak onder de knie. Hier geeft ze een creatieve opsomming (eigenlijk telt ze af) van drie elementen. Op een zeer verfijnde manier geeft ze ook haar mening weer over het laatste element. Een oorverdovend applaus van de Vlaams Blok-top volgt voor dit prachtig staaltje van retoriek. Is dit de manier waarop het Blok de integratie van vreemdelingen wil bevorderen?

Het filmpje kan U bekijken op de website van Alog (in Flash, Real Player, of Windows Media Player). Indien U graag aan zelfpijniging doet, kan U het volledige verslag van het congres in kwestie zien op de website van het Blok.

woensdag, september 01, 2004

Analyse: Kiezersbedrog en het Blok

Kiezersbedrog, dat is iets wat het Blok de andere partijen verwijt. Daarover zal wellicht weinig discussie bestaan. Maar pleegt het Blok zelf ook kiezersbedrog? Een analyse.

Kiezersbedrog, dat is in de eerste plaats het maken van beloften die je niet kan naleven. Daarvan gaf het Blok een aantal prachtig voorbeelden tijdens de laatste campagne. Volgens VRT-teletekst stond de laatste campagneweek voor de verkiezingen in het teken van 3 thema's: de geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië, de vrijheid van meningsuiting en het stemrecht voor migranten. Niets bijzonders denkt U? Fout gedacht! Geen van de drie opgesomde zaken zijn bevoegdheden van het Vlaams of Europees Parlement, waarvoor er nochtans verkiezingen waren.

VRT-Teletekst over het Blok Posted by Hello

Het gemeentelijk stemrecht voor niet-Europese burgers (waarvan de geringe impact eerder al is aangetoond op deze website) is door artikel 8 van de Grondwet een bevoegdheid van het federale parlement. Om iets te doen aan de geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië moeten meer bevoegdheden (zoals het Verkeersboetefonds) gesplitst worden. Om dat te doen, heb je een akkoord met de franstaligen nodig om de Grondwet of een bijzondere wet te wijzigen. Pas dan kan je daarover stemmen in... het federaal parlement. Diezelfde Grondwet garandeert ook voor een stuk de vrije meningsuiting. Het feit dat het Blok hier campagne rond voert heeft waarschijnlijk vooral te maken met de veroordeling wegens door het Hof van Beroep in Gent. Het Hof heeft echter enkel gebruik gemaakt van federale wetten. Die kunnen enkel gewijzigd worden in het... federaal parlement.

Het Blok ging echter ook met een aantal andere punten naar de laatste verkiezingen. 'Minder lasten' was er één van. Hier kon het Vlaams Blok mogelijk wel iets verwezelijken, want Vlaanderen heeft een zekere 'fiscale autonomie'. Of niet? Het Blok zelf laat er weinig twijfel over bestaan: '(In Vlaanderen) kan geen efficiënt economisch, fiscaal en sociaal beleid gevoerd worden' zei Marijke Dillen nog recent. Ook hier kan het Blok (naar eigen zeggen) niets mee doen in het Vlaams Parlement.

Als laatste waren er nog de slogans 'Minder immigratie' en 'Minder misdaad'. U raadt het nooit, maar ook hierover heeft het Vlaams Parlement niets te zeggen. Met andere woorden: alle zaken waarvoor het Blok campagne voerde, konden enkel gerealiseerd worden in het federaal parlement. En dat terwijl er enkel verkiezingen waren voor het Vlaamse en het Europese parlement.

En nog is het kiezersbedrog niet gedaan. Naast het programma, worden de kiezers ook met de persoonlijkheden bedrogen. VZW De Wakkere Burger heeft op zijn site een overzicht gemaakt van de schijn -en dubbelkandidaten bij de verkiezingen van 2004. Eén partij steekt er met kop en schouders boven uit: Het Vlaams Blok. En dat terwijl de partij zelf claimt dit fenomeen te willen afschaffen.